verschoten
werkwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- door veroudering minder kleurrijk geworden
Woordvorm
- meervoud verleden tijd van verschieten
- voltooid deelwoord van verschieten
Vervoeging van verschoten
verschotenhele werkwoord
Herkomst
*vervoeging van verschieten: de stam met de uitgang -en, zonder ge- vanwege voorvoegsel (is gelijk aan de onbepaalde wijs) maar met een klinkerwisseling ie-oo (IPAː /iː/ - /oː/)
Woordfamilie van verschoten
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verschotener | woordvorm | verschoten |
| verschoteners | woordvorm | verschoten |
| verschotens | woordvorm | verschoten |
| verschotenst | woordvorm | verschoten |
| verschotenste | woordvorm | verschoten |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verschoten zijn vastgelegd.