vernuft
zelfstandig naamwoord vərˈnʏftBetekenis
- vindingrijkheid; inventiviteit
- verstand, intelligentie
- ontvangen van informatie, vernemen
- met het verstand waarnemen, begrijpen
Hoe spreek je vernuft uit?
/vərˈnʏft/
Vernuft bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| n | nek |
| ʏ | put |
| f | fiets |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vernuften | meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands vernuft, cognaat met Duits Vernunft, in de betekenis van ‘verstand’ voor het eerst aangetroffen in 1400
Woordfamilie van vernuft
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vernuften | meervoud | vernuft |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vernuft zijn vastgelegd.