verbeurte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het als straf verliezen van bepaalde eigendommen
- op verbeurte van: met verlies van
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verbeurten | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verbeuren met het achtervoegsel -te
Woordfamilie van verbeurte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verbeurten | meervoud | verbeurte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verbeurte zijn vastgelegd.