vanglijn
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een touw waarmee men boten of andere vaartuigen kan belemmeren verder te varen
- touw gebruikt bij het afmeren van een vaartuig
- touw waarmee men een bijboot kan voortslepen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vanglijnen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vangen ww en lijn zn
Woordfamilie van vanglijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vanglijnen | meervoud | vanglijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vanglijn zijn vastgelegd.