valuta
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wettelijke betaalmiddel
- devies, geldsoort
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| valuta's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘betaalmiddel, wisselwaarde’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1669
Woordfamilie van valuta
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| valuta's | meervoud | valuta |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van valuta zijn vastgelegd.