valentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het aantal bindingen dat een atoom kan aangaan met andere éénwaardige atomen
- het aantal elementaire ladingen van een ion, ladingsnummer
- de resultante van het krachtveld waardoor de binding kan worden voorgesteld
- het geheel aan verbindingsmogelijkheden van een woord
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| valenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘verbindingswaarde van het atoom van een element’ voor het eerst aangetroffen in 1865
Woordfamilie van valentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| valenties | meervoud | valentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van valentie zijn vastgelegd.