vakonderwijzer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die slechts één vak (of een beperkt aantal vakken) onderwijst, vakleraar, vakdocent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vakonderwijzers | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vak en onderwijzer
Woordfamilie van vakonderwijzer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vakonderwijzers | meervoud | vakonderwijzer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vakonderwijzer zijn vastgelegd.