vakleraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die slechts één vak (of een beperkt aantal vakken) onderwijst
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vakleraars | meervoud |
| vakleraren | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vak en leraar
Woordfamilie van vakleraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vakleraars | meervoud | vakleraar |
| vakleraren | meervoud | vakleraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vakleraar zijn vastgelegd.