utiliteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de mate waarin iets bruikbaar is
- een toestel dat zijn nut bewijst
- een organisatie die een nuttige dienst levert, zoals stroom of water
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| utiliteiten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van utiel met het achtervoegsel -iteit
Woordfamilie van utiliteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| utiliteiten | meervoud | utiliteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van utiliteit zijn vastgelegd.