usurpatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wederrechtelijke inbezitneming (door geweld, bedrog etc.)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| usurpaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘wederrechtelijke inbezitneming’ voor het eerst aangetroffen in 1510
Woordfamilie van usurpatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| usurpaties | meervoud | usurpatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van usurpatie zijn vastgelegd.