uitreiker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die iets bijzonders, met name een prijs of beloning, geeft aan iemand anders
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitreikers | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van uitreiken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uitreiker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitreikers | meervoud | uitreiker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitreiker zijn vastgelegd.