uitmonstering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- alle zaken die men nodig heeft om een bepaalde taak te vervullen
- alle zaken waarmee iets of iemand versierd is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitmonsteringen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van uitmonsteren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van uitmonstering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitmonsteringen | meervoud | uitmonstering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitmonstering zijn vastgelegd.