uitgeput
werkwoord, bijvoeglijk naamwoord, bijwoordBetekenis
- dodelijk vermoeid
- dusdanig leeggehaald dat er niets overblijft
Woordvorm
- voltooid deelwoord van uitputten
Vervoeging van uitgeput
uitgeputhele werkwoord
bijwoord
- zeer vermoeid
Herkomst
*vervoeging van uitputten: voltooid deelwoord (van het scheidbare werkwoord), op te vatten als samenstelling van uit bw en geput ww
Woordfamilie van uitgeput
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitgeputs | woordvorm | uitgeput |
| uitgeputst | woordvorm | uitgeput |
| uitgeputste | woordvorm | uitgeput |
| uitgeputter | woordvorm | uitgeput |
| uitgeputtere | woordvorm | uitgeput |
| uitgeputters | woordvorm | uitgeput |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitgeput zijn vastgelegd.