uitduel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wedstrijd die men op het terrein van de tegenstander speelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitduellen | meervoud |
| uitduels | meervoud |
Herkomst
samenstelling van uit bw en duel zn
Woordfamilie van uitduel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitduellen | meervoud | uitduel |
| uitduels | meervoud | uitduel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitduel zijn vastgelegd.