tweeterm
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een uitdrukking, bestaande uit twee eentermen, die gescheiden worden door het optelteken (+) of aftrekteken (-)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tweetermen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van twee tw en term zn
Woordfamilie van tweeterm
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tweetermen | meervoud | tweeterm |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tweeterm zijn vastgelegd.