turban
zelfstandig naamwoord ˈtʏrbɑnBetekenis
- oosters hoofddeksel voor mannen bestaande uit een langwerpige doek die om een mutsje of direct om het haar wordt gewikkeld
- tulband
Hoe spreek je turban uit?
/ˈtʏrbɑn/
Turban bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ʏ | put |
| r | rood |
| b | bak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| turbans | meervoud |
Herkomst
van Frans turban, dat via Italiaans turbante weer teruggaat op Ottomaans دلبند (tülbent); het meer gangbare "tulband" is hier rechtstreeks aan ontleend
Woordfamilie van turban
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| turbans | meervoud | turban |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van turban zijn vastgelegd.