tribuun
zelfstandig naamwoordBetekenis
- functionaris in Romeinsche Rijk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tribunen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘Romeinse leider’ voor het eerst aangetroffen in 1553
Woordfamilie van tribuun
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tribunen | meervoud | tribuun |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tribuun zijn vastgelegd.