trekrichting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de richting waarin men aan een voorwerp trekt
- de richting waarin wolken of vogels wegtrekken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| trekrichtingen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van trekken ww en richting zn
Woordfamilie van trekrichting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| trekrichtingen | meervoud | trekrichting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van trekrichting zijn vastgelegd.