topografie
zelfstandig naamwoord ˌtopoɣraˈfiBetekenis
- Topografie (uit het Grieks, letterlijk 'plaatsbeschrijving') is de studie van de beschrijving van kenmerken van plaatsen en gebieden.
- leer van de ligging van weefsels en organen in levende wezens
Hoe spreek je topografie uit?
/ˌtopoxraˈfi/
Topografie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| o | boot |
| p | pak |
| x | acht |
| r | rood |
| a | maan |
| f | fiets |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de studie van de beschrijving van kenmerken van plaatsen en gebieden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| topografieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘plaatsbeschrijving’ voor het eerst aangetroffen in 1809
Woordfamilie van topografie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| topografieën | meervoud | topografie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van topografie zijn vastgelegd.