toonval
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de wijze waarop men een klank ten gehore brengt; de muziek van een taal; de intonatie en het ritme
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toonvallen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van toon zn en val zn
Woordfamilie van toonval
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toonvallen | meervoud | toonval |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toonval zijn vastgelegd.