toegooien
werkwoordBetekenis
- in de richting van iemand gooien
- met kracht sluiten van een deur
Vervoeging van toegooien
toegooienhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van toe bw en gooien ww
Woordfamilie van toegooien
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gooi toe | woordvorm | toegooien |
| gooide toe | woordvorm | toegooien |
| gooiden toe | woordvorm | toegooien |
| gooie toe | woordvorm | toegooien |
| gooien toe | woordvorm | toegooien |
| gooit toe | woordvorm | toegooien |
| toegegooid | woordvorm | toegooien |
| toegegooide | woordvorm | toegooien |
| toegooi | with-subordinate-clause | toegooien |
| toegooide | with-subordinate-clause | toegooien |
| toegooiden | with-subordinate-clause | toegooien |
| toegooie | with-subordinate-clause | toegooien |
| toegooiend | woordvorm | toegooien |
| toegooiende | woordvorm | toegooien |
| toegooit | with-subordinate-clause | toegooien |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toegooien zijn vastgelegd.