toegeving
zelfstandig naamwoord ˈtuɣevɪŋBetekenis
- je standpunt veranderen om een verschil van mening kleiner maken of te beëindigen
- iets wat aan iemand speciaal, met uitsluiting van anderen, wordt gegeven
Hoe spreek je toegeving uit?
/ˈtuxevɪŋ/
Toegeving bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| u | boek |
| x | acht |
| e | veel |
| v | vis |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toegevingen | meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands toegevinge, afgeleid van toegeven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van toegeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toegevingen | meervoud | toegeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toegeving zijn vastgelegd.