tipgever
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die de politie helpt met het oplossen van een misdaad door het geven van belangrijke informatie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tipgevers | meervoud |
Herkomst
Samenstellende afleiding van tip en de stam van geven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van tipgever
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tipgevers | meervoud | tipgever |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tipgever zijn vastgelegd.