tempus
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de tijd waarin de persoonsvorm staat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tempora | meervoud |
Herkomst
uit het Latijn
Woordfamilie van tempus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tempora | meervoud | tempus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tempus zijn vastgelegd.