suppletoir
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- aanvullend
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| suppletoire | verbogen, stellende trap |
| suppletoirs | partitief, stellende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aanvullend’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1680
Woordfamilie van suppletoir
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| suppletoire | verbogen vorm | suppletoir |
| suppletoirs | partitive, positive | suppletoir |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van suppletoir zijn vastgelegd.