subsidiariteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een organisatiewijze of regel in taakverdeling tussen 'hogere' en 'lagere' openbare overheden. Het houdt in algemene zin in dat hogere instanties niet iets moeten doen wat door lagere instanties kan worden afgehandeld.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| subsidiariteiten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van subsidiair met het voorvoegsel sub- met het achtervoegsel -iteit
Woordfamilie van subsidiariteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| subsidiariteiten | meervoud | subsidiariteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van subsidiariteit zijn vastgelegd.