stuwage
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de wijze waarop men heeft gestuwd of gepakt
- lading
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stuwages | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van stuwen met het achtervoegsel -age
Woordfamilie van stuwage
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stuwages | meervoud | stuwage |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stuwage zijn vastgelegd.