strafvordering
zelfstandig naamwoord /'strɑfɔrdərɪŋ/Betekenis
- het eisen van een straf die door de wet op bepaalde handelingen of gedragingen zijn gesteld
Hoe spreek je strafvordering uit?
/ˈstrɑfɔrdərɪŋ/
Strafvordering bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| d | dak |
| ə | de |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strafvorderingen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van straf zn en vordering zn
Woordfamilie van strafvordering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strafvorderingen | meervoud | strafvordering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strafvordering zijn vastgelegd.