strafrechter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- rechter die een oordeel uitspreekt in strafzaken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strafrechters | meervoud |
Herkomst
samenstelling van straf en rechter
Woordfamilie van strafrechter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strafrechters | meervoud | strafrechter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strafrechter zijn vastgelegd.