stoïcijn
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een onverstoorbaar en gelijkmoedig mens die leed onverstoorbaar draagt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stoïcijnen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘die leed onverstoorbaar draagt’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van stoïcijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stoïcijnen | meervoud | stoïcijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stoïcijn zijn vastgelegd.