stopbus
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een bus die dient als vervangend vervoer voor een uitgevallen stoptrein
- deel van een worstmachine
- pakkingsbus
zelfstandig naamwoord — masculine
- een bus die alle haltes aandoet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stopbussen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van stoppen ww en bus zn
Woordfamilie van stopbus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stopbussen | meervoud | stopbus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stopbus zijn vastgelegd.