stimulus
zelfstandig naamwoord ˈstimylʏsBetekenis
- een verandering in de uitwendige of inwendige omgeving waarop een organisme reageert
Hoe spreek je stimulus uit?
/ˈstimylʏs/
Stimulus bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| i | riet |
| m | maan |
| y | fuut |
| l | land |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stimuli | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van stimuleren
Woordfamilie van stimulus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stimuli | meervoud | stimulus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stimulus zijn vastgelegd.