stimulatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- opwekking, aansporing, prikkel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stimulaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘prikkel’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van stimulatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stimulaties | meervoud | stimulatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stimulatie zijn vastgelegd.