stille
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈstɪləBetekenis
- politieagent die geen uniform draagt en daardoor onherkenbaar is als agent
- iemand die niks zegt
- iemand die nooit aandacht vraagt, die probeert niet op te vallen
- afgezonderde plaats waar men kan plassen en poepen
Hoe spreek je stille uit?
/ˈstɪlə/
Stille bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| l | land |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van stil
zelfstandig naamwoord — masculine
- politieagent die geen uniform draagt en zodoende onherkenbaar is als agent informal
Woordvorm
- aanvoegende wijs van stillen
Vervoeging van stille
stillehele werkwoord
Herkomst
bn: stil bn met de uitgang -e