stemmingsstoornis
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stoornis waarbij de gemoedsstemming of emotie van de patiënt ziekelijk is verstoord of niet past bij de situatie waarin hij verkeert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stemmingsstoornissen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van stemming en stoornis met het invoegsel -s-
Woordfamilie van stemmingsstoornis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stemmingsstoornissen | meervoud | stemmingsstoornis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stemmingsstoornis zijn vastgelegd.