steenbreek
zelfstandig naamwoordBetekenis
- geslacht van bergplanten die vooral op kalkrijke grond groeien en waarvan de wortels in staat zouden zijn steen te breken
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- benaming voor bergplanten uit het geslacht Saxifraga die vooral op kalkrijke grond groeien
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| steenbreken | meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands steenbreke, in de betekenis van ‘plant’ aangetroffen vanaf 1226; op te vatten als samenstelling van steen zn en breek ww , omdat de wortels in staat lijken door rotsen te breken
Woordfamilie van steenbreek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| steenbreken | meervoud | steenbreek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van steenbreek zijn vastgelegd.