stedenbouwkundige
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- iemand die zich met stedenbouw bezig houdt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stedenbouwkundigen | meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van stedenbouwkundig
Herkomst
afgeleid van stedenbouwkundig met het achtervoegsel -e
Woordfamilie van stedenbouwkundige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stedenbouwkundigen | meervoud | stedenbouwkundige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stedenbouwkundige zijn vastgelegd.