stalker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die iemand anders op een dwangmatige en hinderlijke wijze achtervolgt
- belager, achtervolger, vervolger
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stalkers | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘iem. die een ander onafgebroken lastigvalt’ voor het eerst aangetroffen in 1997
Woordfamilie van stalker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stalkers | meervoud | stalker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stalker zijn vastgelegd.