springstof
zelfstandig naamwoordBetekenis
- chemische stof die kan exploderen om iets kapot te maken of te verbrijzelen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| springstoffen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘ontplofbare stof’ voor het eerst aangetroffen in 1906
Woordfamilie van springstof
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| springstoffen | meervoud | springstof |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van springstof zijn vastgelegd.