spreekrecht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het recht dat men heeft om te spreken en gehoord te worden in een bepaalde situatie
- het recht dat een slachtoffer of nabestaande zijn verhaal mag doen tijdens een rechtszaak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spreekrechten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van spreek ww en recht zn
Woordfamilie van spreekrecht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spreekrechten | meervoud | spreekrecht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spreekrecht zijn vastgelegd.