snokken
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- rukken, trekken
Vervoeging van snokken
snokkenhele werkwoord
Woordfamilie van snokken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gesnokt | woordvorm | snokken |
| snokke | woordvorm | snokken |
| snokkend | woordvorm | snokken |
| snokkende | woordvorm | snokken |
| snokt | woordvorm | snokken |
| snokte | woordvorm | snokken |
| snokten | woordvorm | snokken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van snokken zijn vastgelegd.