Sint-Maarten
zelfstandig naamwoord sɪntˈmartə(n)Betekenis
- (rooms-katholiek) heilige Martinus van Tours, gestorven 8 november 397, die gezien wordt als degene die Gallië het christendom gebracht heeft
- feestdag op 11 november, gewijd aan Martinus van Tours
- Caribisch eiland boven de wind, vernoemd naar 1 (zie Sint Maarten)
- autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden op het zuidelijk deel van 3
- een overzeese gemeenschap van Frankrijk op het noordelijk deel van 3
Hoe spreek je Sint-Maarten uit?
/sɪntˈmartən/
Sint-Maarten bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| m | maan |
| a | maan |
| r | rood |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- heilige Martinus van Tours, gestorven 8 november 397, die gezien wordt als degene die Gallië het christendom gebracht heeft
zelfstandig naamwoord — neuter
- Caribisch eiland boven de wind, vernoemd naar [1] (zie Sint Maarten)
- autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden op het zuidelijk deel van [3]
- een overzeese gemeenschap van Frankrijk op het noordelijk deel van [3]
Herkomst
m: samenstelling van sint zn en Maarten en , geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 6.I (4)