secretaire
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een meubelstuk dat doorgaans bestaat uit een bureau waarvan het bureaublad kan worden ingeschoven of ingeklapt, met daarboven kastjes voor het opbergen van spullen en eronder meerdere opberglades
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| secretaires | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schrijfmeubel’ voor het eerst aangetroffen in 1785
Woordfamilie van secretaire
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| secretaires | meervoud | secretaire |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van secretaire zijn vastgelegd.