secondant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een ander steunt of bijstaat
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| secondanten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘helper bij tweegevecht’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van secondant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| secondanten | meervoud | secondant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van secondant zijn vastgelegd.