schoonheid
zelfstandig naamwoord /ˈsxoːn·hɛɪt/Betekenis
- de hoedanigheid prachtig en aantrekkelijk te zijn
- iemand (in het bijzonder een vrouw) die schoonheid bezit
Hoe spreek je schoonheid uit?
/ˈsxon·hɛit/
Schoonheid bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| x | acht |
| o | boot |
| n | nek |
| h | hoed |
| ɛi | trein |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schoonheden | enkelvoud |
| schoonheidje | verkleinwoord, tweede persoon |
| schoonheidjes | verkleinwoord, enkelvoud |
Herkomst
Afgeleid van schoon met het achtervoegsel -heid.
Woordfamilie van schoonheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schoonheden | enkelvoud | schoonheid |
| schoonheidje | verkleinwoord, 2e persoon | schoonheid |
| schoonheidjes | verkleinwoord | schoonheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schoonheid zijn vastgelegd.