romance
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een romantische liefdesgeschiedenis
- een aandoenlijk lied
- een aandoenlijk gedicht
- romantische liefdesgeschiedenis
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een verhalend lied met een aandoenlijk thema
- een instrumentale compositie (meer in het algemeen)
- een (vaak strofisch) gedicht met een aandoenlijk thema
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| romancen | meervoud |
| romances | meervoud |
Herkomst
Oorspronkelijk van Oudfrans romanz of Oudprovençaals romans. Later nog eens opnieuw ontleend van Frans in de nieuwe vorm romance. In de betekenis van ‘volkslied’ voor het eerst aangetroffen in 1485. De betekenis "liefdesavontuur/-geschiedenis" is in het Nederlands nieuwer en ontleend aan het Engels of Duits.
Woordfamilie van romance
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| romancen | meervoud | romance |
| romances | meervoud | romance |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van romance zijn vastgelegd.