renvooi
zelfstandig naamwoordBetekenis
- doorverwijzing naar de bevoegde rechter
- doorzending van stukken
- verwijzing in de marge van een akte
zelfstandig naamwoord — neuter
- kanttekening
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| renvooien | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verwijzing’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1548
Woordfamilie van renvooi
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| renvooien | meervoud | renvooi |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van renvooi zijn vastgelegd.