rechtsorde
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het geheel van door het recht beheerste regels in een gemeenschap samen met de gezamenlijke instellingen op juridisch gebied
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rechtsorden | meervoud |
| rechtsordes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van recht en orde met het invoegsel -s-
Woordfamilie van rechtsorde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rechtsorden | meervoud | rechtsorde |
| rechtsordes | meervoud | rechtsorde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rechtsorde zijn vastgelegd.