radiostilte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een toestand waarin men geen radioboodschappen uitzendt
- een toestand waarin men niet spreekt of op een andere manier mededelingen doet
zelfstandig naamwoord
- een toestand waarin men niet spreekt of anderszins mededelingen doet die wel van belang zouden kunnen zijn figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| radiostilten | meervoud |
| radiostiltes | meervoud |
Herkomst
samenstelling van radio en stilte
Woordfamilie van radiostilte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| radiostilten | meervoud | radiostilte |
| radiostiltes | meervoud | radiostilte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van radiostilte zijn vastgelegd.