radioactiviteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het verval van onstabiele isotopen waarbij materiële deeltjes en/of elektromagnetische straling vrijkomt
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het uitstralen van energie zonder uitwendige oorzaak’ voor het eerst aangetroffen in 1908
Woordfamilie van radioactiviteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| radioactiviteiten | meervoud | radioactiviteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van radioactiviteit zijn vastgelegd.